E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez EdwardSkwarcan o godz. 07:35:15

fruń szepcie na nieboskłon niosąc w darze trosce
moje najskrytsze myśli niczym serca kwiaty
zawsze żywe wspomnienia jak skargi miłosne
zanuć dla niej melodię chwil niezapomnianych
 
złóż w ramiona tęsknotę za pieszczotę ręki
co smutki rozpraszała czułości grzebieniem
gdy trzymałem spódnicę by dobroci błękit
przytulił małe dąsy śląc zbawcze spojrzenie
 
otocz ciepłem oddechu szyję tak jak dawniej
obejmij ziemskim gestem utracone niebo
zamiast róż dzisiaj chciałbym dać jej moją pamięć
która tuła się błądząc i śni wspólną przeszłość
 
płyń nieśmiało do uszu magicznie cierpliwych
wsłuchujących się w bicie radosnych uderzeń
powiedz mamie o pustce i proś o szept tkliwy
oddaj mój pocałunek razem z łez bukietem