Choć tyle lat minęło, wciąż tęsknię ogromnie,
w dni majowe myślami podążam ku Tobie,
a dusza pogrążona w bezsilnej żałobie
przywołuje obrazy chwil przeżytych wspólnie.
Chciałabym opowiedzieć, co się wydarzyło,
przytulić się do Ciebie, znów być małym dzieckiem,
usłyszeć ciepłe słowa: – Nie bój się, ja jestem!,
powierzać tajemnice, okazywać miłość.
Zapewniłaś mi, Mamo, beztroskie dzieciństwo,
przykładem nauczałaś życia dorosłego,
kochać Boga, Ojczyznę, szanować bliźniego –
bukietem bzów liliowych dziękuję za wszystko.
© Barbara Śnieżek
11/12.05.2024.
Gości Online: 11
