E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez EdwardSkwarcan o godz. 06:39:29

 
nazywali czarownicą
nie lubiła bowiem dzieci
lecz one na uśmiech liczą
ich zły humor nie zniechęci
 
witaj babciu - pozdrawiała
dobrym słowem ją witając
i wzrok smętny ścigał szkraba
skaleczony duszy zadrą
 
stare skronie pomarszczone
brała w ręce z rezygnacją
lecz wystarczył szkolny dzwonek
by przy drodze tkwiła patrząc
 
dużo może małe serce
bo się nowy rozdział zaczął
przygarnęła na ławeczce
małą Kasię niczym własną
 
dla niej koszyk pełen ciasta
zawsze uśmiech i serdeczność
w zamian tuli i wygłaska
polubiła cudze dziecko
 
nastąpiła wielka zmiana
twarz radosna choć rąk drżenie
wprawdzie wnuczka przyszywana
magia uczuć smutku lekiem