E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 18:24:56

 
 
 
Już prawie mnie nie ma.
 
Składam siebie
jak mapę po nieudanej podróży,
w której nie było świata,
tylko kierunki.
 
Zdejmuję z krwi
ostatnie nazwisko,
odpinam twarz
od lustra,
które nauczyło się mnie na pamięć.
 
Słychać trzask.
To nie drzwi,
to kręgosłup światła
łamie się we mnie
na pół.
 
Gaszę oddech
jak świecę w pustym kościele ciała.
 
Nie zostawiam echa.
Nie wierzę w ciąg dalszy.
 
Przecinam pępowinę czasu
zębami.
 
Milczę tak głośno,
że Bóg
odwraca wzrok.
 
 
Autor Sławomir Lęga
Foto Pinterest