E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

improwizacja

w pełni płynę

kanałami zmysłów do twojej samotni

pęd krajobrazu dziki i gwałtowny

strzela ponad obłoki

że brakuje oczu tam

topisz białe płótna w podmuchu

wypuszczasz za okno

marnotrawią się w dużej przestrzeni

powiedz jak często

tłamsiłeś w soczewce

powietrza łunę wewnętrzną

pozwól pochylić się nad sobą

z garnuszkami słodkiego napoju

wtopić się w błękity i zielenie

aż zadudni w naczyniach wzburzone

morze

zatrzymamy radość nocy

a rankiem powietrze zakipi z wilgoci

nie ominiemy już żadnej godziny

w żółknących krajobrazach

wielką literą pisać będziemy

siebie

 
http://www.youtube.com/watch?v=lWqe84OgXKk&feature=related