E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Monika o godz. 02:48:14

(sonet szekspirowski)
 
 
 
 
 
Rozkołysałeś światłem letniej nocy,
Karmin słodyczą na ustach zagościł,
Znów zapach łąki dwa serca jednoczył,
W zachodzie słońca tonęły czułości.
 
Wkładałeś szepty w koszyczki rumianku,
W źdźbła trawy cicho zaplątałeś słowa
I rozpachniłeś szczęście o poranki,
Który niejedną tajemnicę skrywał.
 
Co dzień czekałam, aby tarcza słońca,
Rozognić mogła namiętności żarem,
Mieszając czerwień z ciepłem pomarańczy,
Składając nocy miłosną ofiarę.
 
Z upływem czasy, los wiele pozmieniał,
Pozostawiając cudowne wspomnienia.
 
  - Monika Orman -
 
fot. Dorota Andrzejewska