E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 11:57:53

 
 
 
 
 
 
Czasem chciałbym zniknąć,
jak święty, co zapomniał, że nie ma skrzydeł,
i poleciał mimo to.
 
Nie dlatego, że nie kocham,
ale że się zmęczyłem
swoją gadaniną o miłości.
 
To nie depresja.
To raczej modlitwa,
w której nikt nie odpowiada,
a ja i tak mówię dalej.
 
Chciałbym uciec
z tej codzienności,
gdzie świętość robi się
z przyzwyczajenia.
 
Ciągnę się za sobą
jak baranek po kolędzie,
co nie chce wejść do środka.
 
Wielu mówi – tak musi być,
bo Bóg też milczy.
Ale ja wiem,
że lubi się zgubić.
 
Ja zaś chciałbym iść
tylko w jedną stronę,
do nieba,
którego nie trzeba tłumaczyć,
 
i nie zabierać stamtąd
nikogo.
 
 
Sławomir Lęga