E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 16:38:08

 
 
Piszę, bo milczenie parzy,
a we mnie, mężczyzna z krwi i drżenia,
każde niewypowiedziane słowo
zarasta solą.
 
Czasem dotykam ciemności palcami,
jakby była skórą świata,
i czuję, jak drży pode mną
ukryte serce rzeczy.
 
Wtedy wychylam się z siebie
na tyle, na ile pozwala mi oddech,
i zapisuję światło,
którego jeszcze nie widziałem,
ale czuję że mnie woła.
 
I wiem, że to, co niewyrażalne,
nie chce być prawdą zamkniętą.
Chce we mnie przejścia,
jak wąska szczelina w skale,
przez którą przeciska się woda
szukająca imienia.
 
Więc mówię.
Choć czasem głos mam zbyt miękki,
a czas zbyt kruchy.
Mówię, bo jeśli zamilknę,
stanę się ciężarem,
który nie należy
ani do świata, ani do mnie.
 
 
©️Sławomir Lęga
Foto Pixabey