E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 15:40:17

 
 
Pamiętam tamto światło,
co kładło się na mojej dłoni
jak ciepły oddech dnia,
którego już nie ma.
 
W powietrzu drgał spokój.
Szumiały liście, jakby mówiły:
„Jeszcze jesteś. Jeszcze trwasz.”
A ja wierzyłem im bez pytań.
 
Dziś wracam do tamtej chwili
jak do modlitwy wypowiadanej szeptem,
żeby nie spłoszyć ciszy.
 
I widzę siebie chłopca,
stojącego na progu lata –
z oczami otwartymi tak szeroko,
jakby pierwszy raz widział światło.
 
Wiem, że to już przeszłość.
Ale jest we mnie,
jak drobny żar w popiele,
który wciąż pamięta ogień.
 
I kiedy zamykam powieki,
ten żar świeci.
Cicho.
Wystarczająco.
 
 
©️Sławomir Lęga
Foto Peakpx