E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 10:55:07

Kiedy milknie słowo,
czuję, jak odpływa ze mnie światło.
Jakby poezja odchodziła boso,
zostawiając w powietrzu zapach atramentu.
 
Próbuję ją dogonić.
Ale ona zna wszystkie ścieżki ciszy,
wszystkie zakamarki ciała,
gdzie ukrywa się modlitwa.
 
Nocą wraca,
siada obok, jak cień o ciepłych dłoniach,
i pyta, czy jeszcze pamiętam
język, którym mówi dusza.
 
Uczę się pisać na nowo.
Nie po to, by ją zatrzymać,
lecz by znów usłyszeć,
jak oddycha między wersami.
 
 
©️Sławomir Lęga
 
Foto Pixabey