E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 20:49:31

 
 
… i wtedy zrozumiałem że dom to nie ściany,
choć te chronią przed zimnem,
a dach przed deszczem.
 
Dom to echo śmiechu
wspomnienie zapachu ciasta pieczonego przez babcię,
ciepło dłoni które trzymały mnie, gdy się bałem.
 
Dom… niedokończone zdanie 
to teraz pustka
gdy tego śmiechu brak,
gdy zapach uleciał z wiatrem
a dłonie spoczywają w ziemi.
 
Pamiętam jeszcze
jak słońce barwiło pokój na złoto,
gdy opowiadałaś mi bajki,
a ja wierzyłem w każde słowo.
 
Pamiętam,
jak głośno biło twoje serce,
kiedy mnie przytulałaś.
 
Dziś słyszę tylko ciszę,
która krzyczy twoim imieniem
i wiem,
że prawdziwy dom zabrałaś ze sobą.
 
Może kiedyś
gdy znów się spotkamy,
zbudujemy go od nowa?
 
mamo
 
Autor Sławomir Lęga
Foto Pixabay