E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 11:30:31

  
Z podmuchem września
zmrok pokłuty zmęczeniem
w kolebce atramentowego nieba
haftuje paciorki nocnego różańca
 
Wiatr zawodzi werblami deszczu
legiony roślin i zastępy kwiatów
przesiąknięte letnimi zapachami
kłaniają się brewiarzowi jesieni
 
Stare dęby z czcią chylą konary
srebrny szyldwach[1] staje na warcie
a rozbudzony kołysanką Morfeusz
czyni obchód po gwieździstej drodze
 
Drzewa spoczywają w półcieniu
źdźbła traw w zamglonych zawojach
kasztany drgają resztkami liści
nad srebrnym zwierciadłem jeziora
 
Jasność szybciej ciemnieje
szarość jakby wcześniej zapada
kiedy nad przełęczą czasu
rozbrzmiewa oratorium wspomnień
 
Kasia Dominik