E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez EdwardSkwarcan o godz. 20:14:10

znajome wzgórza wzrok omiata co dzień
wdzięcznie falując spływają ku łące
straż horyzontu szczyty z niebem w zgodzie
trwają od wieków wyniośle milczące
 
wspięły się dumnie w błękitu podwoje
i wzrok pragnieniem sięga niczym orzeł
potężny masyw usypia spokojem
chłoniesz choć znane i odejść nie możesz
 
zbocza utkane ugorów łysiną
w ciszy poranka schodzą kaskadami
górą obłoki melancholią płyną
w zakolach lasu kojący aksamit
 
głębie przepaści senną strugą wody 
spadają wężem wijących wąwozów
nurt wstęgę długą szepcząc wartko toczy 
cień we mgle tuli drzew zielony kożuch
 
miedz rozczochranie tarniną i głogiem
pól szachownicę pociął czas romantyk
w zakątku raju płynie życie błogie
cicho przysiadły u podnóża chaty
 
doliną rzeka dyskretnie przemyka
słońce na wschodzie zaczyna się skradać
za moment zagra kwiecista muzyka
świt budzi księgę górskich opowiadań
 
czar Podkarpacia majestatem urzekł
co dzień wycieczką myśli oczy kuszę
tajemną siłą przyciąga pogórze
dostarcza sercu zadumanych wzruszeń