E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 18:21:09

Kiedy świat odchyla się jak źrenica w mroku
przykładam dłoń do własnego istnienia,
czuję jak pęka we mnie cicha geometria
i uczę się stać na jednym „teraz”.
 
Nie ufam ziemi oddycham pionem
jakby kręgosłup był modlitwą światła,
chwieję się razem z tym co niewidzialne
aż zaczyna mnie trzymać od środka.
 
I nagle równowaga nie istnieje.
Jestem tylko ja, który nie spadam.
 
 
Autor Sławomir Lęga
 
Foto Pinterest