E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 02:47:15

 
 
W dłoniach trzymam światło,
które spada powoli, jak śnieg na ziemię.
 
Palce moje pieściły liście poranka,
zdejmowały rosę z traw
i splatały promienie w niewidzialne warkocze.
 
Oczy moje piją mgłę,
która otula każdy strach
i przemienia go w spokojny oddech.
 
Serce moje bije w rytmie wiatru,
który szepcze ludziom ich własne imiona,
nawet gdy ich nie słyszą.
 
Moje słowa są jak krople deszczu,
które padają powoli,
przenikają ciało, nie raniąc,
i zostawiają w duszy małe ogrody
gotowe do wzrostu.
 
Autor Sławomir Lęga 
Foto Pinterest