E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 17:39:50

 
Słowo rodzi się w bólu,
znam ten krzyk bez dźwięku,
kiedy język przywiera do podniebienia
jak rana, która nie chce się zabliźnić.
 
Noszę je w sobie
jak kamień w ustach,
obracam powoli,
żeby nie skaleczyć świata zbyt nagle.
 
Cisza nie jest pustką,
to miejsce, gdzie słowa
uczą się oddychać bez płuc,
gdzie znaczenie kapie powoli
jak krew z rozbitego czasu.
 
Nie wszystko trzeba wypowiedzieć.
 
Niektóre rzeczy
mają ciężar większy niż głos,
trzeba je dźwigać
aż staną się światłem albo popiołem.
 
Autor Sławomir Lęga 
Foto Pinterest