E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Jamazur69 o godz. 16:10:54

 
Zaczęło się w ciszy,
w podwórku z piaskiem i cieniem lipy,
kiedy nie znałem jeszcze słów,
ale czułem ich obecność w świetle.
 
Babcia szeptała pacierz,
jakby modliła się do wiatru,
a ja w jej głosie
słyszałem przyszłe wiersze.
 
Poezja była wtedy
zapachem starej książki,
ciepłem dłoni
i trzepotem firanki w oknie.
 
Teraz wiem – nie piszę sam;
noszę w sobie chłopca,
który nie umiał krzyczeć,
więc wymyślał świat słowami.
 
 
Autor Sławomir Lęga
Foto Freepik