E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:52:11

Jak wielką jest udręką wypatrywać świtu,
w milczącej ciszy szukać smutku ukojenia.
Jak straszna jest tęsknota i ból bez limitu,
kiedy w sercu posucha bez matki ramienia.

Jednak nie zboczę z drogi, przede mną Golgota,
Getsemani ogrody i nocne czuwanie.
Wątłe spojrzenie w oknie – rozłąki zgryzota,
w kąciku oka prośba, pustki wypełnienie.

A kiedy ujrzę jej uśmiech, okraszony szczęściem,
kiedy poczuję bicie kochanego serca,
odrodzę się o wschodzie promienistym liściem
i powrócę wspomnieniem na skały Ogrójca

Kasia Dominik
zdj. Pixabay