E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:29:23

pojaśniało zimowe niebo
świt z cząstek nocy zrobił dzień
pomyślałam - choć mam życia tyle
co przez dziurkę od klucza - wytrwam

pierwiosnki lica pokazały
promienie roztopiły klepsydrę zimy
najwyższy czas zerwać z oczu mgłę
która je spowija - ujrzeć prawdziwą ja

w oddali rozbrzmiało echo maszyn
czas siania na cierniach zwyrodniałych pól
sądziłam że człowiek nie będzie chciał
bo życie uległo przeterminowaniu - a jednak

w oczach zakwitły sady czereśni
reszta zimy spisała testament
ziemia niczym pęknięty bochen chleba
zapachniała kłosami żyta i pszenicy

kwiaty wzięły we władanie łąki
cienką woalką powietrza otuliły dzień
przyjmijmy z radością to, co zsyła los
smak i zapach nadchodzących lat bo
…

narodziny i śmierć jak nawias
wyznaczają ścieżkę padołu ludzkiego



Kasia Dominik
Fot. Art-graphik