Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
Jun
01
2024 |
Potomstwo
dodany przez Ewa F o godz. 21:02:19 A
A
A
![]() fot. własne Posłałam w życie owoce spełnienia, patrzę na zdjęcia i łzy szczęścia płyną. Kadry pamięci kalejdoskop zmieniał, uwierzyć trudno, że z moją przyczyną wyrosły drzewa, konary wznoszące, niczym dębowe, twarde, silne pnącze. Całuję chwile, kiedy przytulałam gałęzie rączyn do serca jak relikt. W nich zatopiona matki rozkosz cała. Miłości piękno obcy świat powielił. Kocham nad życie nieziemskie radości, w każdym duch wiary jak wiano zagościł. Stąpają mocno po spękanej ziemi kiedyś maleńkie jak okruch istoty. Życia na inne już nie chcę zamienić, pragnę ich szczęścia, nie kamieni złotych. Wciąż w duszy tulę najdroższe prezenty, jak pereł garstkę w cud dłoni zamkniętych. Jeszcze pokoleń mi przyszło doczekać, przyszłości trwaniem kolejny byt znaczą. Jak mam nie ufać w moc Boga- Człowieka, kiedy w krwiobiegu są myślą bliźniaczą. Dzieckiem niech w głębi pozostaną wszyscy, bo dziecka miłość to jedna z najczystszych. Ewa Fronk 1.06.2024 Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Ewa F
Dołaczył/ła: 28.11.2022 18:13:26 Miasto: TarnówData urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Nawałnica/Konkurs...
Węże wojny...
Tunel...
Osobowość dyssocjalna...
Kolejny etap...
Wieczór poetycki...
Zachód nad Jeziorem Tarno...
W jedną stronę...
Powrót lata /strofa spens...
Tęsknota /strofa spensero...
ktokolwiek widział...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 301 razy. » Dodano 10 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 6 osób. |
Użytkowników Online
|