E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 04:40:43

Z pokaleczonym umysłem,
ubogoniema,
prawdę noszę jak ulubioną sukienkę.
Niejedno oblicze pokory
rozwieszam na rzęsach
uginających się pod brakiem
wyjścia z labiryntu:
musisz,
dasz radę,
bułka z masłem.
 
Wiem też, że miłość
sama w sobie jest czysta,
brudne są tylko ręce, które ją kalają,
i, że jedynie zwierzęta nie błądzą.
 
A kiedy będziesz czytał te słowa,
mnie już nie będzie,
ale pozostanę w tobie wierszem.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay