Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jun
11
2022 |
Tak
dodany przez Jadwiga Bujak-Pisarek o godz. 06:00:24 A
A
A
![]() Ktoś mi ciebie podarował, jak największy skarb. Słuch wyostrzył, wzrok odsłonił, wzmocnił odczuwanie. Ktoś mi z tobą iść nakazał, jak z dobrym aniołem, który chwilach samotności cicho szepcze jestem. I zostawiam ślady stóp, często całkiem sama nawet w tłumie - czuję ich obecność. Jednak kiedy na ramionach krzyż ogromnie ciąży, to Ty Opatrzności moja duszę leczysz wierszem. Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
Dołaczył/ła: 18.05.2021 16:18:52 Miasto: - Data urodzenia: 1957-05-22 Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Mroźna i piękna...
Zasypało...
Na pożegnanie...
Może kiedyś będzie łatwie...
Może z obłokiem...
Mamuś moja...
Wczoraj odeszła...
Oni już świętują...
Jakby wiedział że go potr...
Pomiędzy jednym a drugim ...
Na wzór Świętego Mikołaja...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 596 razy. » Dodano 6 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 3 osób. |
Użytkowników Online
|