Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jun
03
2022 |
Epitafium życia
dodany przez Kasia Dominik o godz. 05:05:34 A
A
A
![]() W zaprzeszłym życiu gdzieś umknęło szczęście, kiedy myślałam, że cud się wydarzy. Tylekroć chciałam, aby zasiać więcej ziarna nadziei, bym mogła wciąż marzyć. Kiedy wspominam dni, które nie wrócą, podążam słowem przez mosty spalone. W duszy spopielam łzy zdławioną nutą i niczym rycerz, staję w ich obronie. Bolesnej rany, sączącej i kruchej, jednak nie zdołam ukryć na dnie serca. Dlatego błagam, by więcej nie musieć, o trzeciej w nocy rozrywać różańca. Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Miłosierdzie...
Lanckorońskie też są...
W ten dzień...
Nigdy nie odeszłaś ...
Zmartwychwstanie...
Poezja mnie pisze ...
Blisko, a tak daleko ...
Złodziej codzienności ...
Ona nikt inny...
Jak rosa między palcami...
Połonińscy Strażnicy ...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 738 razy. » Dodano 2 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 1 osób. |
Użytkowników Online
Gości Online: 11Brak Użytkowników Online Nieaktywowany Użytkownik: 0 Najnowszy Użytkownik: ~Andrzej
|