Artykuł: Sekrety giną bez śladu

Dołącz Do Nas

Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu

Strona główna Wiersze Forum Wideo Konkursy Galeria Linki Kontakt

Na forum: Wiersze Ilustrowane♦Walentynki u E-Literatów♦INFORMACJA♦Nagrodzeni i wyróżnieni E-literaci♦Info♦Haiku - Warsztaty Jadwiga Pławik♦Czasem tu przychodzę posłuchać muzyki i czytać wiersze♦Dzień Babci i Dziadka♦KOBIETA I CECHY JEJ CHARAKTERU♦Wiersz jako krótka forma-warsztaty♦

Jan 20

2015

Sekrety giną bez śladu

dodany przez Barbara Mazurkiewicz o godz. 00:00:52

Jakże samotne są po tobie miejsca.
Wiatr z hukiem zamknął niedomknięcia.
Wszystko czas przesunął - teraz dogryza
meble i pisze swoje curriculum vitae.
Wiem, wiem, raz się żyje i umiera.

Czasem odnajduję znane mi obrazy:
mężczyzna karmi gołębie, czyta gazetę
w fotelu, albo przenika dreszczem -
jesteś Aniołem, ja drobiazgiem, prawda?
Piszę, przechodzę z rozdziału na przedział.

Fabuła toczy się w twardych okładkach.
Powaga słów ulega złudnej kolei rzeczy.
Omijam, by się nie zderzyć z faktem.
Mgła dotyka lekko, zgodnie z rytmem
oddechu - w niej?…Ja, coraz mniejsza.

20 stycznia 2015.
®BaMa

Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze

Autor: Barbara Mazurkiewicz