płyną

szepczące modlitwy
otulone mrokiem
prawda
którą chce się pamiętać
sięgam bez lęku
w czasie nienazwanym

jasny cień
wchłania
pamięć w lustra
nie umiem przestać
dziękować
w każdej myśli
twoja dobroć

zapytałem drzewa
kim jestem
zapytałem rzeki
o początek i koniec
w śnie ujrzałem wzgórza
rozmawiały z niebem
że modlitwa była głęboka
prosta i szczera

Kazimierz Balawejder
Rzeszów 2026