Dni mijają

Uciekam od tej tęsknoty,
chociaż drepcze za mną.
Zaprzyjaźniona fryzjerka.
zakryła kolor umartwienia.

Jesień rozgadała się kolorem
na krzewach i kwiatach.
Leżaki, aromat kawy zaprasza
do rozmów w ogrodzie.

Przysiadam otulona refleksją
a oni przechadzają się cichutko
jakby ciągle tu byli, to cieniem,
to szelestem, we mgle.

Ktoś powie życie, początek i koniec,
nie zatrzymasz czasu, nie wróci co było,
A jednak magnolia znowu tonie w kwiatach
z każdą wiosną budzi się do życia.

Tylko my odchodzimy - bez prawa powrotu.

Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
5.10.2026r
foto z własnej galerii