Przejdź do treści
E-Literaci Wyrażamy się poprzez poezję pokoje współczesnej literatury pięknej
Na forum

im. śp. Barbary Mazurkiewicz

Nie oczekujesz


żeby mowa moja była poematem,
myśli rozgadane wieloma wersami,
jednak pozwól w maleńkiej drobince
wyszeptać co we mnie i pozwala żyć.
 
Wypuszczone na wiatr od świtu do zmierzchu,
dziękczynne za wzrok, który darem niebios
chwytają, żeby najpiękniejszym słowem
opisać Ciebie w całym dobrodziejstwie.
 
Jak rzekłeś - 
ani oko nie widziało, ucho nie słyszało
kiedy wezwani poczujemy ulgę -
po krzyżach ziemskiego żywota,
cały ból, zło doczesne, zawiść i nienawiść.
 
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
17.08.2026r
Obraz: Fotopiker.pl

Komentarze 6

Komentarze mogą czytać i dodawać tylko zalogowani użytkownicy.

Reklama

Z naszej galerii

Zobacz więcej

DZIENNIKARZE UPRAWNIENI

Zobacz więcej
Sprzedam powierzchnię reklamową na portaluMuzyka i edukacja, książki, czasopisma
Zapraszam do kontaktu
Dołącz do nas

Zaloguj się

Zaloguj się, by mieć dostęp do całości serwisu.

Nie pamiętasz hasła?
Nie masz konta? Zarejestruj się