Matka

kiedy pod sercem kiełkuje życie
rodzi się ona - Feniks z popiołów
i odtąd składa cała z miłości
z bezsennych nocy
z dzielenia siebie
z radości
z troski
w przyszłość zerkania
ażeby temu co sens nadało
fortuna była łaskawa
by w jego gnieździe nigdy nie brakło
ptasiego mleka
 
zdmuchuje spod stóp
prozy problemy
wiatrem rozwiewa dylematy
zawsze pod ręką
zawsze gotowa
ubiera w miłość
świat przebogaty
 
niejedno gorzkie musi też przełknąć
kiedy dorosłość odmienia wiele
i nie jest znowu tak oczywistą
radość goszcząca
sypiąca czasem
która codzienność przemieni
w niedzielę
 
lecz ona czuwa myśli i modli
i trwa u boku
wspiera wybacza
multitalentem kobieta roku
w roli rozciągniętej na wszystkie lata
wszystkiego warte
i tynfa warte
tłuste i chude
 
i jak nadzieja
przez wszystkie burze
pozostaje do końca
 
  - Monika Orman -