E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 14:01:08

 
 
 
 
Nie mówię cicho,
bo cisza już wszystko wie.
 
Słowa wychodzą ze mnie
poszarpane,
jakby wcześniej musiały przeżyć.
 
Nie pytaj, skąd są,
one pamiętają więcej niż ja.
 
Język czasem się łamie,
sens ucieka w bok,
ale ból mówi płynnie
we wszystkich dialektach.
 
Ten wiersz nie chce być ładny.
On chce być prawdziwy.
 
Nie ratuje,
nie tłumaczy,
nie prosi o uwagę.
 
Jest tylko znakiem,
że jeszcze oddycham,
że nie wszystko zostało zabrane,
że głos,
mimo wszystko,
wraca.
 
Autor Sławomir Lęga