E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 11:48:50

 
Kim jesteś.
Iskrą w cieniu,
oddechem przesuwającym noc po plecach?
 
Duszo,
niewidzialna skórko światła.
Czy mnie jeszcze niesiesz,
czy milkniesz w jamie pod kośćmi,
gdzie szeleści noc własnym oddechem?
 
Jesteś blaskiem,
gdy dni rozpadają się w oczach,
tym, co zostaje,
gdy imiona topnieją jak poranna mgła.
 
Nie znikaj.
Bez ciebie jestem echem
w ruinach ognia,
popiołem cichego szeptu.
 
Słyszę cię w poranku:
ptak tnie mgłę jak srebrny nóż,
trawa drży pod dotykiem nieba,
światło spływa jak złota woda na dłonie.
 
Jesteś płomieniem,
który nie spala się w popiołach,
szeptem w ruinach,
najjaśniejszym głodem nocy.
 
Prowadź mnie przez ciszę,
aż do miłości,
która nie potrzebuje słów,
ani światła.
 
Tylko nas.
 
Sławomir Lęga
Foto Ewa DS