E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

(brachykolon)

Wśród łąk i pól

żył gbur jak szczur.

Wciąż pił i wył

na swój zły los,

lecz miał jak chciał,

więc po co łkał?

Raz wziął w garść grosz,

by iść tam w świat,

gdzie za pan brat

trwał śpiew i śmiech –

wszak to nie grzech.

Szedł tak sto mil…

Już brak mu sił,

więc siadł, gdyż wpadł

w szał, żal i złość,

bo znów miał dość.

Choć chciał zmian mąż,

trwa na dnie wciąż.

Zbudź się, nie śpij,

walcz z tym i – żyj!

© Barbara Śnieżek
20.11.2025