Wiesz
oni tego nie słyszą
i wersy są martwe.
Pieśń Safony
dźwiękiem jak z kołatki.
Niczym szept odległy,
żeby go zrozumieć,
milknie nasze ja i oddech
wzmaga odczuwania duszy.
Nie potrafią pisać wierszy,
ani grać na harfie,
żaden obraz nie wyszedł
spod oziębłych dłoni.
Twarz posępna
w oczach walka bez śladu dobroci.
Smutni ludzie -
bardzo mi ich żal.
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
26.01.2026r
obraz : foto Joker.
Komentarze 7
Komentarze mogą czytać i dodawać tylko zalogowani użytkownicy.