Monolog

Milczysz, chociaż
tu bije Twoje serce.
Ślady, dłonie podane,
kierunki w poezji.
Ktoś powie była,
kurz czasu oprószył,
zdjęcia, miejsca, radość,
łzy wylane nad słowem pisanym.
Wracam do tych pokoi.
Wiersze przemawiają i uczą warsztaty,
a każda chwila, to jak święto
literackiej braci.
Mało nas Basiu. Dom pustoszeje
poezja wyszła spod szablonu,
na innych portalach zdobywa nagrody.
Literaci znaleźli ciekawsze kierunki.
Tylko Ty tu jesteś, taka jaka byłaś -
słowa spisane, troska, podpowiedzi.
Nie potrafię chociaż się starałam,
nie potrafię Basiu, wiem, że mi wybaczysz.
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
23.10.2024r
Kilka słów o Basi, foto z naszej galerii.













Komentarze 11
Komentarze mogą czytać i dodawać tylko zalogowani użytkownicy.