Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Feb
05
2024 |
Replika
dodany przez Kasia Dominik o godz. 03:20:37 A
A
A
![]() Najdłuższego lata tej jesieni nie widziałam tak dawno. Nawet nie pamiętam od kiedy. Dlatego nasycona głodem, zbieram płodozmian wspomnień w nieco awanturniczy wiersz. Transparentnie rozpracowuję słowa zapięte na trzy spusty w humanoidalnym przedruku zapodzianego życia, które jest jak jabłko, trzeba się wgryźć. Kasia Dominik Zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Lanckorońskie też są...
W ten dzień...
Nigdy nie odeszłaś ...
Zmartwychwstanie...
Poezja mnie pisze ...
Blisko, a tak daleko ...
Złodziej codzienności ...
Ona nikt inny...
Jak rosa między palcami...
Połonińscy Strażnicy ...
Po północy...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 709 razy. » Dodano 7 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 3 osób. |
Użytkowników Online
Gości Online: 11Brak Użytkowników Online Nieaktywowany Użytkownik: 0 Najnowszy Użytkownik: ~Andrzej
|