E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 04:42:50

Gdy świt się budzi, a księżyc zasypia,
misterium zorzy wskrzesza piękne myśli.
Wtem chwytam pióro, by mroku diaskopia[1]
snów nie przyćmiła, które dusza kreśli.
 
Szkarłatność nieba po kartce rozlewam,
obłędność uczuć wznoszę na wyżyny,
by w blasku słońca rozpisać anagram
lat utraconych tęczowej dziewczyny.
 
Słów pokornością maluję pejzaże,
natchnieniem chwili liryczność błękitu,
bo kiedy serce łaknie życia wrażeń,
z nadzieją patrzę w stronę Absolutu.
 
I wciąż podziwiam Boga arcydzieło,
mistyczny artyzm utkany z miłością.
Szczęścia to moment – choć wiele lat minęło –
zapach poranka napawa ufnością.
 
Kasia Dominik