E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Barbara Mazurkiewicz o godz. 20:50:24

To miejsce jest mi znajome –
zdrewniałe  iwy i księżyc na ścieżce
do domu z bali.
 
Wiatr w kominie
klechdy opowiadał,
budząc strach zawodzeniem.
 
Czułe ręce matuli -
owijały szmatką słoninę i chleb.
Nad głową lebioda aureolą,
co uschła u belki.
 
Widziałam wszechmogącego
w nędzne szaty odziany  –
ból i mękę niejedną.
 
I znowu zejdzie na ziemię
aniołem białym wśród ludzi
niewiernych - oby nie na próżno.
 
07.12.2019.
©BaMa