E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Wlodzimierz Nikonowicz o godz. 11:36:48

                                    Prośba do Jednej
             
                            Wybacz mi, proszę, co w przeszłości
                            I było z nami i nie było.
                            Jedynie czasem w samotności
                            Pomyśl – to tylko mi się śniło.

                            Ja wiem, że Ty wybaczać umiesz.
                            Pociesz więc serce me tułacze,
                            Niewiele jeszcze dziś rozumiesz
                            Ale Ci nieco wytłumaczę.

                            Świat jest aż nadto skrępowany
                            By można myślą cały objąć.
                            I trzeba, chcąc przejść mórz bałwany
                            Czasem coś dodać, czasem odjąć.

                            Trzeba rozkosze czerpać z życia
                            Z dystansu na wszystko spoglądać
                            Bliźnich serc umieć słuchać bicia
                            A  w zamian wiele zbyt nie żądać.

                            Wszak od nas samych to zależy
                            Jak się potoczą nasze losy,
                            Więc musisz tak się w cel zamierzyć
                            By pożądane mieć odgłosy.

                            Człowiek nie egzystował zawsze
                            Z posępną zapłakaną twarzą.
                            Zatem i dla Cię dni łaskawsze
                            Na horyzoncie się ukażą.

                            Przeminą lata, Ty dojrzejesz
                            A świat mieć będziesz pod stopami
                            I może wtedy się zaśmiejesz
                            Z tego co było między nami.

            Autor: Włodzimierz Nikonowicz