E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 17:12:55

 
Wersja poprawiona:
----------------------------------
Wyszłam z domu o poranku
nie zabierając niczego
poza bezbolesną ciszą.
 
Na progu zostawiając imię,
z rozpuszczonymi włosami
na wietrze,
myśli, które za lustrem pamiętają łzy,
zapisałam w trzech słowach:
„Jezus, Ufam Tobie!”.
 
**********
Wersja pierwotna:
------------------
Wyszłam z domu o poranku
nie zabierając niczego
poza bezbolesną ciszą.
 
Na progu zostawiłam imię
i rozpuściłam włosy na wietrze,
aby zniknąć.
 
Uciekałam od myśli
chowając za lustrem
pamiętającym łzy.
 
(Od)rzuciłam życie –
kamień ciągnący na dno
pustyni samej siebie.
 
Szukając oddechu
niepachnącego strachem,
nierwącego się na strzępy,
znalazłam śmierć, łagodną jak pierwszy świt.
 
I nie musiałam już wybierać.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay