E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 04:44:49

Moja Kruszyno, jesteś cudem z nieba,
radością, która rozpromienia serce.
Dla Ciebie świtem drozd za oknem śpiewa,
a promyk słońca śle buziak naprędce,
gdy do wiewiórki, która patrzy z drzewa,
machasz łapiną – chwile to przepiękne.
 
Mój Aniołeczku, tak bardzo Cię kocham!
Tyś moim skarbem, prezentem od Boga.
Życie bez Ciebie jest jak szczęścia kurhan,
smutne i puste – którym wicher miota.
Zaś, gdy Cię tulę, eudemonią tryskam,
i błogosławię łzę lecącą z oka.
 
Moja Dziecino, kiedy jesteś blisko,
nawet dni chmurne pachną oliwkami,
a pasikonik biegnie polną ścieżką,
by Cię uściskać i Twe imię sławić.
Mój cherubinku, gdy gwiazdy zakwitną,
zmruż swe oczęta, by sen był łaskawy.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay