Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
Jul
10
2024 |
O chwilę za późno
dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:44:56 A
A
A
![]() Kiedy sen przyniósł nieczekaną ciszę, wówczas pojęłam, że ból w sobie dzierżę. To była jesień, z drzewa spadł rdzawy liść, pragnęłam tylko niewidzialną być, i się przytulić do ojca jak niegdyś. Kochany Tato, minut już nie zliczę od chwili, w której stanęłam ze zniczem nad zimnym grobem z łez wieńcem w źrenicach. Zbyt późno chciałam Twoją dłoń uściskać i poczuć blisko białej lilii zapach. Ojczulku drogi, nie było nam dane usłyszeć śpiewu rudzika nad ranem. Smutek mam w sercu, że zostałam sama, a Ty odszedłeś do krainy Pana – tonę w żałobie, cierpieniem wezbrana. Wiosna w powietrzu pamięć uwsteczniając, splata wspomnienia niezachwianą wiarą, że kiedy wzejdzie życiodajne ziarno, choćby raz jeden porozmawiasz ze mną i ucałujesz zanim będzie późno. Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Zapach wsi wpleciony w w...
I tak co noc...
Umiłowany gór ...
Wrzesień 1939 ...
Między nami coś jednak by...
Na linii twojego imienia ...
Pokrzepienie...
O Matko Częstochowska...
Najcenniejsze...
Człowiek bez książki to p...
Na kanwie majowej nocy kw...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 140 razy. » Dodano 9 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 4 osób. |
Użytkowników Online
|