E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 03:21:58

Chwile mijają jak bańka mydlana,
czas sprzęga ciszą zatopioną w świecy.
Życie w zanadrzu niepewność odsłania,
choć echo śmierci zwykle temu przeczy.
 
Kiedy po ziemi jesienność się ściele,
a na mogiłach płonie ogień zniczy,
nocna zaduma wspomina dnia dzieje,
zaś blady księżyc w blasku słońca milczy.
 
Jak kruche bywa człowieka istnienie,
wie jeno biedak, któremu potrzeba,
łyk zimnej wody i spojrzenie nieme –
okruszek chleba – losu to maniera.
 
Bo przemijanie jest cyklem dobowym,
łzą rozsiewanym w cztery świata strony.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay