E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 03:19:24

Chwieją się w polu maki purpurowe,
jakimś marzącym sennym dziwnym chwianiem*,
kiedy poeta zdobi kartkę słowem,
chcąc wiersz napisać o trzeciej nad ranem.
 
Wtem ryngraf nieba rozpuszcza warkocze,
wiatr mu wtóruje budząc drzew gałęzie.
Słowik zaś śpiewa, że maki urocze
wciąż się kołyszą nim zwiędną przedwcześnie.
 
Piękne to kwiaty, pachnące miłością,
są niczym diadem na niewiasty głowie.
W dłoniach mężczyzny, z motyla lekkością,
stają się skarbem na łąki osnowie.
 
Niby zwyczajne, a jednak królują
w traw malachicie zdobiąc świat czerwienią –
błyszczą jak perła pod deszczową chmurą,
a w tęsknym sercu stają się nadzieją.