Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jul
31
2023 |
Żebrak i ja w potrzebie
dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:25:11 A
A
A
![]() Kiedy człowieka dosięga bezdomność, szuka ratunku w serdecznym spojrzeniu. Okruszek chleba jest dlań jak skib tysiąc, lub dłoń pomocna podana drugiemu. I ja też mogę kiedyś być w potrzebie, poznać smak głodu i nie mieć na życie. Dlatego teraz, choćby kęsem krzepię, a gdy konieczność, to i gorsz przemycę. Wiem doskonale ile sił kosztuje otworzyć usta, by poprosić ludzi o zrozumienie, kiedy jest pod górę – więc sieję dobro, które kiedyś wróci. Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Lanckorońskie też są...
W ten dzień...
Nigdy nie odeszłaś ...
Zmartwychwstanie...
Poezja mnie pisze ...
Blisko, a tak daleko ...
Złodziej codzienności ...
Ona nikt inny...
Jak rosa między palcami...
Połonińscy Strażnicy ...
Po północy...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 608 razy. » Dodano 7 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 4 osób. |
Użytkowników Online
|