E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:57:12

Dotyk Twój, który północ do mnie przywołuje,
leczy złamane serce i koi zgubne bóle.
Jak lilia delikatne, śpiących powiek drgnięcie,
w tepidarium Twych dłoni, pulsuje z przejęciem.
 
Warg skradzione muśnięcie, które upaja słodyczą
rozkosz dzikiego łona, jest ust zdobyczą.
I męskość w kobiecości – świątynia oddania,
niech płonie namiętnością, w pieszczotach się słania.
 
Nocy pełnię posiądę i stu gwiazd srebrzystość,
które tkwią w przytuleniu, by znikła niepewność.
Niech aksamit rąk Twoich błądzi po mym ciele
z miłością niepojętą. Czy pragnę tak wiele?
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay