Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jun
21
2022 |
Kupalnocka
dodany przez Kasia Dominik o godz. 07:57:29 A
A
A
![]() Kiedy dzień zamyka okiennice, a słońce zachodzi purpurą, w mateczniku celtyckiego lasu kwiat paproci budzi się do życia. Wówczas pośród arii świerszczy białogłowy z zielnymi wiankami, w zwiewnych sukniach niewinności szukają swojego przeznaczenia. W dłoniach trzymają lampiony rozświetlające kobaltowe mroki. W sercach splatają bukiety nadziei, z ufnością patrząc ku niebu. Tej nocy także słowiańskie bóstwa: Swarożyc z Dadżbogiem zaprzęgają świetlisty rydwan, by wstęgą gwieździstej drogi wyruszyć na łów dziewiczy. W oddali Makosz wznieca żar ognia, Świętowit miodem szlachetnym upaja spragnione miłości Westalki, a Perperuny szemrają Swarożycowi melodię rzeki zapomnienia. I tylko Kupała spogląda zza drzewa, błogosławiąc wszelakie zapędy. Strzeże sekretu druidzkiej kniei, skrywając tajemnicę niepoznania. Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Miłosierdzie...
Lanckorońskie też są...
W ten dzień...
Nigdy nie odeszłaś ...
Zmartwychwstanie...
Poezja mnie pisze ...
Blisko, a tak daleko ...
Złodziej codzienności ...
Ona nikt inny...
Jak rosa między palcami...
Połonińscy Strażnicy ...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 500 razy. » Dodano 2 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 0 osób. |
Użytkowników Online
|