E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

Bumerang

Zapominam o budzeniu się rano, bo całą noc pisałem. Dobór słów z miłości naszej. Prowadzi niewinnie podróżny powiew, który zasiewa się w pamięci. Słowo do słowa. Wyłaniasz się, opadają z ciebie krople bieszczadzkiej rosy. Wiem, dzisiaj chcesz pójść dalej, głos drży, mamy serca. Znów wyglądasz tak pięknie, można wędrować.

Najważniejsze słowo wciąż ma taką samą liczbę liter. Dziękuję Panu, że czuwa nad nami tutaj i gdziekolwiek jesteśmy. Dopóki nas strzeże, idziemy sobie, wciąż idziemy.

Światło drży, słuchamy śpiewu ptaka. Czekał niewidoczny, nabiera pozorów życia. Bulgocze źródło, układa słowo, obradza pejzażem. Żywsze ślady myśli wtulają w kolebkę ziemi. Idę z wierszem, noc wyostrza, mówi: jesteś. Coś mnie gna, aż po wrażenia zrodzone w zaułkach umysłu. Nieożywione ożywa, powiedziane wraca jak bumerang, stąd bliżej.

Czas wyznacza, rozjaśnia brzegi, choć czasem w pisku grzęźnie stopa. Niewidoczna ma swój początek. Odkryłem kreskę, szczegóły poza opisem. W sekundę zaczyna przypomina

wodę. Płynie poetycką rzeką.

Balawejder Kazimierz

Rzeszów

grafika Ąnitta Roter Pucz