Okruchy codzienności

Dla mojego męża

jak kromka chleba
spada w dół
kiedy jej nie pilnujesz

jak chleb
na dystans
trzymać się nie da

smarujesz sobą
i robisz krzyż
na odwrocie

zamienia w pył
wszystkie bogactwa świata

cisza jej nie ogarnie
gdy wchodzi
przez zamknięte drzwi

Barbara Mol
Zdjęcie: wygenerowane na potrzeby wiersza