Rozstaje

pinterest
 
nie przekonałem drzew dalej szepczą
bez zbędnej potrzeby podczas szczerej 
wypowiedzi opłakują kryzys wieku średniego
 
na ławkach zalegają liście
listy bez nadawcy i adresata kto potrafi
przeczyta o niezamierzonej miłości gdy zgasła
na portretach zamazanych żółcią i czerwienią
 
niejeden deszcz przepełnił serce przelał
brzegi ust w jeziora nad brzegami śpią 
dłonie oparte o omszałe kamienie
 
już bez kolorów wiatr syci brzaskiem
gdy zawołam ptaki otwierają skrzydła
na drogę wraz z zaczynem słońca
 
krzysiek ciereszyński