E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Andrzej o godz. 18:14:33

śp. Ojcu
 
Przez śniegi, wichurę i noc
Wędruje zgarbiony włóczęga
Dźwigając przeklęty swój los
(Czesław Niemen)
 
Możesz być spokojny tato,
hebel wisi nadal nietknięty
a taboret nie ugiął się konnej jeździe
perełka od lat nie puszcza drewna.
 
Cierpiwie uczyłeś warsztatu
i śpiewu-pojąłem to drugie,
więc czekaj . Czy wyzwoleę się*
grzechu nieposłuszeństwa?
 
Zyg, zyg przy lampie naftowej,
miękko wtapiałeś struga nóż,
kiedy ja pod stołem łapałem wióra.
Zyg, zyg. Zgarbiony włóczęga...
 
Stanął warsztat na ciszę chory
i Bóg wie czemu zamieszkal w nim nietoperz.
 
Przez śniegi, wichurę...
preklęty los...
 
Andrzej Żurawski