E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 16:08:06

 
 
 
 
Wyjechałem nocą,
kiedy gwiazdy wyglądały jak fałszywe obietnice.
Zostawiłem imię
i ziemię, która znała mój ciężar.
 
Mówili, dalej znaczy lepiej.
Neony nauczyły mnie obcego światła,
a czas — jak nie mieć korzeni.
 
Po latach
jedno spojrzenie kamienia
zwróciło mi zapach ściany,
ciszę dzieciństwa,
ręce, które puściłem.
 
Miasto mnie nie poznało.
Ja — je aż za dobrze.
W jego zmęczonych oczach
zobaczyłem siebie
bez alibi.
 
Zrozumiałem wtedy.
Za horyzontem
nie było drugiego życia.
 
Było tylko miejsce.
 
A to, co najlepsze,
zostało tam
i już mnie nie potrzebowało.
 
 
Miłomłyn - moje rodzinne miasto 
 
© Sławomir Lęga